Sabırlı kişi, olaylar karşısında hemen panik yapmaz, hızlı öfkelenmez, acele karar vermez. İçinde bir dinginlik vardır. Çünkü bilir ki her şeyin bir zamanı, her şeyin bir hikmeti vardır.

2-Güven veren tavır

Sabırlı insanlar çevrelerine güven verir. Onlarla birlikte olanlar, onların kolay kolay sarsılmayacağını, zorluklar karşısında yılmadığını görür. Bu da onları doğal bir rehber ve örnek haline getirir.

3-Dayanıklı ve kararlı bir karakter

Hayat iniş çıkışlarla doludur. Sabırlı kişi inişlerde pes etmez, çıkışlarda da kibirlenmez. Zorlukları bir engel değil, yolculuğun bir parçası olarak görür. Bu yüzden sabırlı insanlar uzun vadede daha çok başarıya ulaşır.

4-Şükreden ve kanaatkâr bir ruh.

Sabırlı olmak aynı zamanda elindekine razı olmak, şükretmek demektir. Böyle kişiler sürekli şikâyet etmez, sabırsızca her şeyin hemen olmasını istemez. Onlar için “az” da kıymetlidir, “çok” da emanettir.

5-Umudunu kaybetmen bir bakış

Sabırlı kişi, karanlık olsa bile ışığı görür. Kaybettiğinde sabreder, kazandığında şükreder. Bu yüzden onların gözlerinde daima umut vardır.

Sabırlı bir insanın duruşu; dingin, vakur, güven veren ve umut dolu bir duruştur. Onlar, fırtına çıksa bile kökleri sağlam duran bir çınar ağacıdır.

Peki ya sen sabrı hayatında daha çok bekleyiş mi, yoksa içsel dönüşüm olarak mı yaşıyorsun?

Kendi hayatımı, toprakla buluşan bir tohum gibi misal vere bilirim…

Üstü toprakla örtülmüş karanlığa mecburi iniş yapmış, tohumun kabuğunda saklanan hakikatin gün yüzüne çıkışına şahit yüreğim gibi, köklenerek gün ışığına hasret, güneşe selam için sabırla sırrını o minik filizlerle gün yüzüne çıkaran ben…Günaydın dünya….

ÇOCUKLARDA SABIR

Çocuklara “sabır” kavramını öğretmek, onların duygusal ve sosyal gelişimi için çok önemlidir.

Bunun için;

1-ÖRNEKLE GÖSTERİN

Çocuklar davranışları gözlemleyerek öğrenir. Siz sabırlı olduğunuzda, örneğin sırada beklerken veya bir sorunu sakinlikle çözerken, çocuklar bunu fark eder.

Trafikte beklerken sergilenecek tavır çocuklar için rol model olunur, herhangi bir kuyrukta beklerken söylenecek cümlelere dikkat edilerek rol model olunur.

2-KISA VE SOMUT GÖREVLER VERİN

Çocuklar için sabır uzun bir kavramdır. Onların anlayacağı bir dille somut bir şekilde uygulama fırsatı verin.

Sakince yapbozu tamamlamak, tohumun toprakla buluşturmak, zamanla sulamak, arzu edilen ürünleri vakitlice vermek. (Tatlıyı yemekten sonra vermek gibi.)

3-HİKAYELERLE ANLATMAK

Hikayeler, sabrı öğretmenin etkili bir yoludur. Masal ve öykülerdeki karakterleri sabırla başarıya ulaştığını anlatılabilir.

“Sabreden kuş, zaman sonra çok güzel uçmuş.”

“Küçük bir kuzu sabırla büyüyüp ormanda yeni arkadaşlar ediniyor.”

“Küçük ağaç hava şartlarına rağmen sabırla dallanıp budaklandı, çiçekler açtı.”

4-DUYGULARINI İFADE ETMESİNİ SAĞLAYIN

Çocukların beklemek zorunda olduklarında hissettiklerini anlatmalarını isteyin. Bu, sabrı anlamalarını kolaylaştırır.

Okul sırasında bekleyen çocuğa giriş saatini kızmadan, üzmeden hatırlatıla bilinir veya mızmızlanan çocuğa kızmadan duygusuna eşlik edilir ve “birazdan”” birkaç dakika sonra” deyip stresi alınır.

5-KÜÇÜK JESTLERLE MİMİKLERLE PEKİŞTİRİN

Hayat akışında ve doğallığında, çocuk büyütmenin sağlıklı olma sürecinde jest ve mimiklerle de rol model oluna bilinir.” Yemek saatine kadar resim çize bilirsin. “

NOT: Çocukların sabırlı davranışları hemen ödüllendirmek, çocukta beklentiye yol açar. Ödüllendirmek zamanla rüşvet kafasına kaptırdığı için çocuğun gelişiminde engel teşkil eder. Çünkü sürekli bir beklenti huzursuzluğunu yaşar.

“Vaktinde yapılan ödev”

“Vaktinde okunan kitap”

Bunlar normal karşılanmalı herhangi bir duygu akışı olmamalıdır. Sorumluluk kişisel olgunluk belirtisidir.

6-OYUNLAR VE ETKİNLİKLER

*Sırayla oyunlar oynatılır.

*Yapbozlar legolar tamamlatılır.

*Saksılarda bitki ekilir.

*Dikiş dikilir.

*Boncuk dizilir.

Güneş Beyhan Yıldırım

İçimizde gizli bir yüzle tanışmak…

Hepimizin içinde görünmeyen bir taraf vardır: öfkemiz, kıskançlığımız ya da derin korkularımız. Jung’a göre bu tarafımız “gölge”mizdir.

Gölge, bilincimizin kabul etmediği; bastırdığı, reddettiği, “herkeste olur ama bende olmaz” dediği yanlarımızın toplamıdır. Korkularımız, öfkelerimiz, kıskançlıklarımız… İşte görmezden geldiğimiz, kabullenmediğimiz ama farkında olmadan hayatımızı yöneten duygular bunlardır.

Bir düşünün: Eleştiri almaktan ne kadar korkuyoruz? Başarısızlık ihtimali bizi ne kadar ürkütüyor? Aslında bu korkuların her biri, gölgemizin bize fısıldadığı mesajlardır. Onları bastırmak yerine anlamaya çalışmak, korkunun köküne inmektir. İşte o zaman korkularımız, bizi durduran engeller olmaktan çıkar; yol gösterici bir ışığa dönüşür.

Gölgeyle barışmanın yolu ise kendimizi gözlemlemekten geçer. Hangi durumlarda korkuyoruz, ne zaman öfkeleniyoruz? Bu duyguları yazıya dökmek, günlük tutmak ya da küçük notlar almak… Tüm bunlar duygularımızı somutlaştırır, yüzleşmemizi kolaylaştırır. Farkındalık oluştuğunda bilinçaltımıza güven verir ve gölgemizle iletişim kurmamız kolaylaşır.

Pozitif telkin etme de bu sürecin bir parçasıdır; çünkü bilinçaltını anlamak, kendimizi bütünleştirmek için pozitif telkin gereklidir. Kendi farkındalığımızı artırmak, kendimizi gerçekleştirmek için korkularımız bize rehberlik edebilir.

Peki siz, gölge yanınızla en son ne zaman yüzleştiniz? Unutmayın: Korkularımız, kaçmamız gereken düşmanlar değil; bize yol gösteren ışıklardır.

Güneş Beyhan Yıldırım